کارگاه آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره 60،نمایندگی عطار نیشابور روز پنجشنبه

دهمین جلسه از دوره ششم، از سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره 60، نمایندگی عطّار نیشابور، ویژه مسافران و همسفران، روزهای پنجشنبه مورّخ 1396/10/14، با استادی: کمکراهنمای محترم آقای مازیار، نگهبانی: آقای رسول، دبیری: آقای قاسم، با دستورجلسه: "کمک من به کنگره و کمک کنگره به من" و جشن تولّد هفتمین سال رهایی کمکراهنما و ایجنت محترم مسافر امیرهوشنگ، رأس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مازیار هستم یک مسافر؛

خوشحالم که توفیق حاصل شد و برای اولین بار در خدمت شما هستم. جناب آقای سلامی خدمت همه شما دوستان سلام رساندند و به علت کسالتی که داشتند و نتوانستند در اینجا حضور یابند، عذرخواهی و بنده به نیابت از ایشان در خدمتتان هستم.

جلسه امروز دو قسمتی است که در قسمت اول راجع به دستورجلسه صحبت خواهم کرد و در بخش دوم با جشن تولد داداش لژیونی خودم آقای امیرهوشنگ، ایجنت محترم شعبه در خدمت شما هستم.

مکانهایی در دنیا وجود دارد که نه انگار حجمی را در زمین، بلکه فضایی را در آسمان به خود اختصاص دادهاند، مکانهایی که انگار دروازهی ورود به عرش هستند و ورودی آسمانها فقط از این دالانها امکانپذیر است، جاهایی که متهمهای زمینی را محترم میسازد و مجرمهای زمینی را محرم، فضاهایی که از بیخداترین و بیایمانترین افراد جامعه، باخداترین و باایمانترین موجودات را میسازد و معلمهایی دارد از جنس نور و روشنایی که همزمان و در کنار هم تشکیل ارتشی از صداقت و آرامش را هدایت میکنند. کسانی که با کوله باری از خستگی و نفرت و جرم و گناه و ... وارد این چنین مکانهایی میشوند و بعد از مدتی این کارخانهی تولید آرامش آنان را تبدیل به انسانهایی صبور و فکور و بیادعا میکند. انسانهایی که خود در ایندهای نه چندان دور تبدیل به هادیانی نورانی میشوند و مانند خونی تازه در رگهای بی روح جامعه رخنه میکنند و باعث زنده شدن و تازه شدن جامعه میشوند. مشخص شدن مختصات جغرافیایی این مکانها بستگی به چیزی در درون انسانها دارد و گمشدهای دارد که خیلی از افراد، از پیدا کردنِ آن دست کشیدهاند و ان را به دست فراموشی سپردهاند و امیدی به بازگشت این گوهر گرانبها ندارند. اما بسیاری در پی کشف او هیچگاه خسته نمیشوند و ناامید نمیشوند و از هر راهی وارد میشوند که آن را به دست آورند و بالاخره موفق میشوند.

خوش به سعادت انسانهایی که این مکانها را مییابند و وارد این پروسهی آدمسازی میشوند و خلاء درونی خود را پر میکنند و به سوی پرواز قدمی بر میدارند.

جایی که هستیم را به خاطر آمد و رفت زیاد برایمان عادی شده و قدر و منزلت آن را نمیدانیم. کنگره خدایی را که گم کرده بودم و غرق در تاریکی مصرف مواد و ناامیدی بودم را به من برگرداند. کنگره به من یاد داد که برای هر کاری ابتدا باید فکر کنم و سپس حرکت، چرا که اکثر مشکلات من و ما ناشی از همین موضوع بود و بعضاً گرههایی در زندگی میزدیم که تا سالها باز شدنی نبود. کنگره عشق و محبت را به ما آموخت، همدردی و دستگیری را یادمان داد. مواردی که مدتها فاصلههای طولانی با آنها داشتیم. همچنین لذت در کنار هم بودن بدون مصرف مواد را درک نمودیم.

کنگره به ما یاد داد که سفر را به درون خودمان ببریم و خودمان را بشناسیم و آرامش را در کالبد و جسم خودمان جستجو کنیم. در کنگره یاد گرفتیم که هدف هر چند والا، وسیله را توجیه نمیکند، همان چیزی که در بیرون از این مجموعه اهمیتی ندارد. در کنگره فهمیدیم که همه آدمها خوبند مگر خلاف آن ثابت شود در حالی که در بیرون عکس این مطلب را میبینیم، در واقع همه خلافکار و مجرمند، مگر اینکه خلافش ثابت شود.

کنگره آموخت تا دانستههای خود را کاربردی نماییم و با باور و شناخت از ضدارزشها دوری کنیم. فهمیدیم که هر کسی تواناییها و قابلیتهای مختص به خود را دارد، بنابراین هر کسی برای هر کاری مفید نیست. برای بعضی افراد بهترین کمکشان این است که کمکی نکنند و در سوی دیگری افرادی هستند که توانایی انتقال اطلاعات و آموزشهایی را که کسب کردهاند به نحو مطلوبی دارند و باید عهدهدار چنین مسئولیتهایی بشوند.

بزرگترین خدمت و کمک کنگره این بود که توانایی به من داد تا ساعتی را بر روی این صندلی دوام بیاورم و آموزشها را کسب کنم و به تدریج به ساحل آرامش و تعادل برسم. اما واقعیت آن است، که اینقدر این نعمات و ارزشهای بزرگ تکراری شدهاند و در اختیار است که قدر آن را نمیدانیم.

ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

و اما قسمت دوم جلسه امروز تولد هفتمین سال رهایی آقای امیرهوشنگ؛

سخنان کمکراهنمای محترم آقای مازیار در مورد آقای امیرهوشنگ:

در تولدها معمولاً غلّو میکنند. اما من با توجه به شناخت کاملی که از ایشان دارم، واقعیتهایی را که لمس کردهام، بیان میکنم. میدانم تاریکیهای زیادی را تجربه کرده بود، چنین فردی وقتی هم که در جهت مثبت حرکت کند، همان قدر و بلکه شدیدتر موثر و مثمرثمر است. و آقای امیرهوشنگ واقعاً در طول این مدت منشاء خیر و خوبیهای زیادی شدهاند. اساساً یکی از بهترین آرزوها و خواستههایی که یک انسان میتواند برای شما داشته باشد، عاقبت به خیری است، دست تقدیر و سرنوشت طوری رقم خورد که امیرهوشنگ به یکی بهترین انسانهایی که میشناسم تبدیل شود، آدمی که وقتی نیست دستی برایش بالا میرود و همیشه در فکر و مغز بچههاست. کسی که خواست قوی داشته باشد هیچ چیز جلودارش نیست، و بی پولی، خانواده و یا هر چیزی دیگری برای او بهانه درست نمیکند. زحمات آقای امیرهوشنگ و همه دوستان و اطرافیانش در ایجاد این سقف و حال خوش دوستان و انرژی بالای اعضای نمایندگی نیشابور به وضوح قابل مشاهده است. عشق خالصانه و محبت بیدریغ ایشان در نگاه تک تک شما عزیزان موج میزند. من هفتمین سال روز تولد و رهایی ایشان را ابتدا به خودشان، خانواده محترم و اعضای نمایندگی عطار نیشابور و خانواده بزرگ کنگره 60 و هم چنین به خودم به خاطر داشتن چنین داداش لژیونی تبریک میگویم.

اعلام سفر مسافر امیرهوشنگ:

سلام دوستان امیرهوشنگ هستم یک مسافر؛

تخریب بیش از 20 سال، آنتی ایکس الکل و تریاک؛ طول سفر اول 11 ماه، کمکراهنما آقای مهرداد بوجاریان، روش درمان DST ، داروی درمان اپیوم، ورزش فوتسال، رهایی؛ هفت سال و دو ماه و چند روز

آرزوی مسافر امیرهوشنگ:

به رسم کنگره، من دو تا آروز میکنم که آرزوی اول شخصی است و اما آرزوی دومم این است که، آموزشهای کنگره در جهت صحیح برود و این مکان مقدس وسعت و توسعه پیدا کند و انشاالله با اندیشهای ناب و پویا مکان ثابت و معینی را مهیا نماییم.

سخنان مسافر امیرهوشنگ:

اولین تولد من است که در نیشابور برگزار میشود. دوستان در مورد من باز هم اغراق نمودند، همه آن محاسنی را که در حق من گفتند، از شایستگیها و لیاقتهای خودشان بود و به من لطف کردند و این باعث غرور و مباهات من است. همین را میدانم که خداوند خدمت به خلق را نصیب هر کسی نمیکند و از این بابت خداوند بزرگ را شاکرم که خدمتگزار کوچکی هستم. لازم میدانم از اساتید کنگره 60 جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان، کمکراهنماها و راهنمای عزیز خودم قدردانی نمایم. همه خوبیهایی را که برای من برشمردید، ناشی از حسن نیت و خوبی درونی شماست که آن را در من میبینید.

مهمترین موضوع در درمان و حتی برای موفقیت در زندگی، اصل صداقت است. که من مسافر باید آن را سرلوحهء کار و برنامههایم قرار دهم. سلامتی و آرامش و کسب موفقیت در زندگی مرهون چنین اصلی خواهد بود.

از آقا مازیار عزیز که زحمت برگزاری این جلسه را کشیدند و از تهران بذل لطف نمودند و دوستانی که به همراه ایشان بر من منت نهادند و همه عزیزانم در نمایندگی عطار نیشابور که نهایت لطف را به من داشته و دارند سپاسگزارم و امیدوارم من هم بتوانم در خوشیهایتان در کنار شما باشم. متشکرم.

تایپ: مسافر محسن (لژیون چهارم)

عکاس: مسافر جواد (لژیون یکم)

موضوعات مرتبط: تولدها
برچسبها: کنگره ۶۰, نمایندگی عطار نیشابور, درمان اعتیاد, رهایی, کمک من به کنگره و کمک کنگره به من لژیون امیرهوشنگ سوقندی _ درمان اعتیاد...